ﺑﯿﺎ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ " ﮐﻮﭼﻪ ﻋﻠﯽ
ﭼﭗ " ﺑﺰﻥ !
ﺗﻮﯼ ﮐﻮﭼﻪ ﻋﻠﯽ ﭼﭗ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺶ
ﺭﺍﻩ ﺑﺮﻭ
ﺳﻮﺕ ﺑﺰﻥ
ﻋﺸﻖ ﮐﻦ
ﺗﻮﯼ ﮐﻮﭼﻪ ﻋﻠﯽ ﭼﭗ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻫﻮﺍ ﺷﻮ
ﺁﻭﺍﺯ ﺑﺨﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﮐﻮﭼﻪ ﺑﺎﺯﺍﺭﯼ ﺍﺵ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺕ ﺭﻧﮕﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﮕﯿﺮﺩ
ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﺑﺎﯾﺪﻫﺎ ﻭ ﻧﺒﺎﯾﺪﻫﺎ
ﻗﯿﺪ ﻭ ﺑﻨﺪﻫﺎ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ " ﮐﻮﭼﻪ ﻋﻠﯽ ﭼﭗ " ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺵ
ﻋﺎﻟﻤﯽ ﺩﺍﺭﺩ
کلبـه ای که در آن میخنــدنــد
بهتــر از کـاخی است که در آن دلتـنگنــد ..!
آدم های موفق،
همیشه به دنبال فرصت هایی برای کمک به دیگران هستند.
افراد ناموفق
همیشه می پرسند : " این کار، چه سودی برای من دارد؟ "
قصه معلوم است ، پس افسانه میخواهد چه کار ؟
با حقوق آنچنانی ، زندگانی در رفاه ، کارمند و کارگر ، یارانه میخواهد چه کار ؟
در جهان ، بالاترین آمار دزدی مال ماست ،
خرده دزدی ، غیرت مردانه میخواهد چه کار ؟
ما به چوب و رخت چوپانی کفایت کرده ایم ،
ملت ما، جامه ی شاهانه میخواهد چه کار؟
بس که با اشک یتیمان ، خون دلها خورده ایم ،
خون دل خوردن ، لب و پیمانه میخواهد چه کار ؟
ما که دل را کنده ایم از زندگانی عاقبت ،
اینهمه آواره ملت ، خانه میخواهد چه کار ؟
اختلاس و رشوه خواری، سنتی دیرینه شد،
این بساط خودفروشی ، چانه میخواهد چه کار ؟
بس که در بازا ، مردم بت فروشی میکنند ،
جام و می برچیده شد ، میخانه میخواهد چه کار ؟
هر چه آمد بر سر ما ، از خودی ها بوده است ،
کشور من، دشمن بیگانه میخواهد چه کار ؟
طبع شعرم گر چه از جور زمان گل کرده است ،
این گل آزرده دل ، پروانه میخواهد چه کار ؟
و گاهی راست را دروغ !
بی فریب خوردن ، زندگی سخت است
و به شما اهمیت میده
رو از خودت نرنجون
چرا که یک روز
از خواب بیدار میشی و متوجه میشی
که شما ماه رو به خاطر
شمارش ستارگان از دست دادی
وای از آن لـحـظـه کـه مـعـشـوق بـه یـارش بـرسـد
دسـتِ دلـــــــداده بـه دسـتـانِ نـگـــــــارش بـرسـد
بـهـتـرین لـحـظـه ی عـمـر اسـت اگـر سـربـازی
بـعـدِ یـک غـــــربـتِ پـر غـــــم بـه دیـارش بـرسـد
مـثـل بـیــــــــدِ نـگـرانـی کـه زمـسـتـانـی را
مـنـتـظـر مـانـده بـه گـرمـای بـهـارش بـرسـد
حـکـمِ یـک قـاتـلِ مـحـکـوم بـه حـبـسِ ابــــــــدی
عـفـوِ رهـبــــــــر بـخـورد ، خـتـم حـصـارش بـرسـد
مـثـل سـرپـنـجـه فـرو بـردن در زلـــــــفِ شـمـاسـت
وااااای از آن لـحـظـه کـه مـعـشـوق بـه یـارش بـرسـد ....
زمانیست که .......
بیگناه پای دار میرود و میخندد
نمیداند که بالای دار میرود
چاقو دسته خود را میبرد
محبت خار ها را گل نمی کند
همانگونه که دوری دوستی نمی آورد
پول خوشبختی می آورد
دوره ضرب المثل ها به پایان رسیده....
بی تو مهتاب شبی کوچه ی ما آه کشید
روی دیواره ی دل عکس تو رو ماه کشید
سر تو بر شانه ام برد مرا سمت غزل
کوچه تا آخر شب در غزلم آه کشید
قصه ی مهر و صفا گفتمو و گفتی که نگو
دست تقدیر چرا فاصله انداخت ؟ نگو
روزی ما دوباره کبوتر هایمان را پیدا خواهیم کرد
و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت.
روزی که کمترین سرود
بوسه است
و هر انسان
برای هر انسان
برادری است
روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند
قفل
افسانه یی ست
وقلب
برای زندگی بس است.
روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است
تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی.
روزی که آهنگ هر حرف
زندگی ست
تا من به خاطر آخرین شعر رنج جست و جوی قافیه نبرم.
روزی که هر لب ترانه یی ست
تا کمترین سرود ، بوسه باشد.
روزی که تو بیایی برای همیشه بیایی
و مهربانی با زیبایی یکسان شود.
روزی که ما دوباره برای کبوترهایمان دانه بریزیم . . .
و من آن روز را انتظار می کشم
حتی روزی که دیگر نباشم
بسیار وقتها با یکدیگر
از غم و شادی خویش سخن ساز می کنیم
اما،
در همه چیز رازی نیست,
گاه به سخن گفتن از زخمها نیازی نیست,
سکوت ملالها از رازها سخن تواند گفت.
فضای مجازی واســـه بعضــــیا مثل بهشت زهراست...
هر وقت تونستی بند کفشاتو خودت ببندی اوموقع مرد شدی.
اما من به پسرم میگم:
هروقت تونستی بند کفش های دوس داشتنیتو خودت باز کنی
و اونو به پابرهنه ای ببخشی،اونموقع مرد شدی
ﯾــﺎ ﺩِﻟـﮕﯿــﺮَﻡ…! ﯾـﺎ ﺷﺎﯾَـﺪ ﻫَـﻢ ﺩِﻟَـﻢ ﮔﯿـﺮ ﺍَست…!
ﻧِﻤــﯽ ﺩﺍﻧَــﻢ…! ﺍًﺻـﻼًًً ﻫﯿـچﻭَﻗـﺖ ﻓَــﺮﻕِ ﺑِﯿــﻦِ ﺍﯾﻨــﻬﺎ ﺭﺍ ﻧَﻔَﻬـﻤﯿــﺪَﻡ…!
ﻓِﻘَـﻂ ﻣـﯽ ﺩﺍﻧَـﻢ ﺩِﻟَـﻢ ﯾِـﮏ ﺟـﻮﺭﯼ ﻣـﯽ ﺷَـﻮَﺩ…!
ﺟــﻮﺭﯼ ﮐِـﻪ ﻣِﺜــﻞِ ﻫَﻤﯿــﺸِـﻪ ﻧﯿــﺴـﺖ…!
ﺩٍﻟًـﻢ ﮐِـﻪ ﺍﯾﻨـﻄــﻮﺭ ﻣـﯽ ﺷَـﻮَﺩ…!
ﻏُﺼِّـﻪ ﻫـﺎﯼِ ﺧــﻮﺩَﻡ ﮐِـﻪ ﻫـﯿﭻ…!
ﻏُﺼِّـﻪ ﯼِ ﻫَﻤِــﻪ ﯼِ ﺩُﻧﯿــﺎ ﻣـﯽ ﺷَـﻮَﺩ ﻏُﺼِّـﻪ ﯼِ ﻣَـن… !
من به هر جمعیتی نالان شدم
جفت بدحالان و خوشحالان شدم
هرکسی از ظن خود شد یار من
از درون من نجست اسرار من
همیشه معلمم بهم میگفت هر چیزی باید تو ذات خود ادم باشه
معرفت در گرانیست به هرکس ندهند
پر طاووس قشنگ است به کرکس ندهد
بعدش میگفت :
همیشه خوب باشید هر آن که فهمید پیشت میماند و هر کس که نفهمید
و رفت روزی دلش برای خوبی هات تنگ میشود
جز دعا کار دگر نیست مرا